ONS VERHAAL EN
DE REIS NAAR GUZO

2010 is voor ons een jaar waarin wij, Gerard en Baukje, veel belangrijke keuzes voor onze toekomst gaan maken. Sinds we in 2007 zijn getrouwd, zijn we zoekende naar hoe wij onze toekomst in gaan richten. Gerard heeft in 2007 zijn bedrijf verkocht en ook Baukje heeft in dat jaar haar studie afgerond. Omdat we geloven dat God een plan heeft met ons leven nemen we de tijd en ruimte om ons hier verder in te verdiepen. Wat mogen we gaan doen wat verder gaat dan ons eigen geluk?

In de zomer van 2009 worden we gevraagd een project in Oeganda te leiden. Dit is onze eerste indruk van Afrika en alhoewel we geloven nooit meer een voet op dat continent te zetten, groeit gedurende dat jaar erop tóch het verlangen om weer terug te keren. Terug naar de ‘ellende’ die we er hebben gezien. Hier is nog genoeg te betekenen voor onze medemens, maar waar te beginnen?

We besluiten vervolgens een jaar naar Afrika te vertrekken en in verschillende landen en projecten mee te gaan werken. Ontdekken welk land en welke vorm van ontwikkelingswerk bij ons past. Zo zijn we in Zuid Afrika aan de slag gegaan voor een project die werkzaam zijn met microkredieten. Vervolgens gingen we door naar Ethiopië om te werken bij een pluimveebedrijf dat op grote schaal werkgelegenheid biedt. We eindigden ons jaar in Oeganda waar we voor een kinderdorp in opbouw aan de slag gingen. Al met al 3 hele verschillende projecten waar we veel van hebben geleerd. Na dit jaar vol indrukken en leermomenten zijn we eerst weer naar Nederland gegaan om te bedenken hoe we al dit geleerde om zouden gaan zetten in een plan.

Alhoewel we in eerste instantie dachten dat we in Oeganda moesten zijn, kregen we er geen rust over tijdens onze tijd daar. We keken naar mogelijkheden, maar niks leek echt te ‘passen’. Best verwarrend. We moesten onze eigen ideeën en wensen écht even opzij zetten om te kunnen ontdekken welk plan dan wél voor ons klaar lag. Eenmaal losgelaten ontstond die ruimte er wel en kwamen we uit in Ethiopië. Wat we daar hadden gezien – het creëren van werkgelegenheid op grote schaal – had indruk gemaakt. Mensen een baan aanbieden waarmee ze hun gezin kunnen onderhouden en daarnaast een kans om te werken aan de hoge werkloosheid in het land. Ook dachten we terug aan ons gesprek met de eigenaren van de zuivelfabriek waarbij ze aangaven dat er vraag was naar verpakkingen voor de lokale zuivelmarkt, omdat het lokaal nog niet werd gemaakt.

Opeens leek de puzzel te kloppen. Ja, dít was wat we konden gaan doen. Tijd om het uit te zoeken, want hoe maak je verpakkingen? Hoe groot is de markt in Ethiopië? Hoeveel impact kunnen we hier mee hebben? We reisden weer af naar Ethiopië om onderzoek te doen. Al snel bleek de markt groot genoeg om te starten en had het volop groeipotentie voor de toekomst. Ook in Nederland deden we onderzoek naar machines, liepen we stage en schreven we ons businessplan. Tijd om investeerders te zoeken en te starten.

En toen was daar, in de zomer van 2012, de officiële oprichting van Crown Packaging and Plastics. Het was een hele klus om de investering rond te krijgen én alle benodigdheden voor de fabriek in te kopen, maar het was gelukt. We vertrokken met koffer en al naar Ethiopië, terwijl alle machines en onderdelen op het vrachtschip achter ons aan kwamen. Het installeren van de machines, de productie op gang zien te krijgen, de administratie opstarten en onze weg zien te vinden in het bureaucratische stelsel. Alles kwam voorbij. Het was hard werken, maar we konden al snel productie draaien en onze eerste klanten van cups voorzien. In de jaren die volgden hebben we bijna de hele zuivelmarkt in Ethiopië onze producten kunnen verkopen. Het werd tijd voor de volgende stap en dat was het ontwikkelen van een eigen fabriek.

Na een hele zoektocht vonden we een prachtig stuk land net buiten Debre Zeit, 40 kilometer ten zuiden van de hoofdstad Addis Abeba. Tijdens de bouw kwamen we in contact met Robel die net was afgestudeerd. Een jongen met potentie. Na het afronden van de bouw wilden we nog geen afscheid van hem nemen en ook Robel zelf wilde zich graag verder ontwikkelen binnen Crown. Hij heeft toen de verkoop van Baukje overgenomen en liet daarmee zien, ook op gebied van verkoop en leiding geven, uit te blinken.

Zoals je kunt lezen, zijn we inmiddels al jaren onderweg. Op zoektocht naar een rechtvaardige wereld. Deels zien we het gebeuren binnen Crown, maar we geloven dat we veel meer impact kunnen maken. En zo gaat onze reis, onze journey, verder met GUZO. Met deze koffie willen de wereld een stukje rechtvaardiger maken. Door de hele productieketen tot aan het verpakken toe in Ethiopië uit te voeren. Robel vanuit Ethiopië en Gerard en Baukje vanuit (inmiddels) Nederland.

Door de jaren heen kwam het thema ‘onrecht’ steeds vaker naar voren. Wat is de welvaartsverdeling oneerlijk en wat is de Ethiopische bevolking daarvan vaak de dupe. Steeds meer begon dit te schuren. Wat is eerlijk? Wat betekent rechtvaardigheid, recht doen? Waar gaat het mis? Zo kwamen we uit bij één van de grootste exportproducten van Ethiopië: koffiebonen. Groene koffiebonen. Zo het land uitgevoerd naar het rijke westen. Want hier wordt de waarde toegevoegd door het branden en verpakken. En zo wordt híer het geld verdiend in plaats van in Ethiopië. Dát is een voorbeeld van onrecht. En dat was het eerste idee om een koffiebedrijf in Ethiopië te starten.

Inmiddels zijn we bij de start van GUZO. De koffiefabriek in Ethiopië is er klaar voor. Nadat we een hele tijd op de juiste licenties hebben gewacht, kunnen we nu eindelijk onze koffiebonen inkopen en verwerken. Tijd om de Nederlandse markt op te gaan met ons mooie product. En dat gaan we doen door onze ‘First edition’. De eerste 1001 koffiezakken waarmee we ons merk gaan promoten.